Havalar buz, karlar erimek bilmiyorken, bir de Şubat ayında soğukların daha da artacağını öğrendik; aman ne kadar sevindik anlatamam. Tamam her mevsimin ayrı bir güzelliği var, kar yağar tüm kötülüklerin üzeri beyazla kaplanır falan filan ama Ankara'da da soğuk bir başka soğuk gerçekten. Sabahları resmen parmak uçlarımızdaki kılcal damarlar "zonk, zonk, zonk" zonkluyor! Bu sabah ortaya çıkan güneş bile kandıramadı kendisini, o da üşümüş olacak ki kayboldu hemencecik. Her mevsimin gelişinin neşeyle ve heyecanla karşılanmasının sebebi belki de bir önceki mevsimin bıktırdıklarıdır, ne dersiniz?
Kadim dostumuz Ebru, Paint programı ile beni, İris'i ve Handan'ı çizmiş; özellikle beni nasıl da benzetmiş. Bu soğukları sıcacık bir tebessümle hatırlamamız için en azından artık bir nedenimiz var!!!