01 Haziran 2008 Pazar

Şehir...

Uzun bir zaman boyunca protesto etti beni kelimeler. Dökülmediler ağzımdan eskisi gibi, biriktiler içimde gizliden. Bilmiyorum, belki de hiç dökülmek istemediler. Oysa öylesine büyüktü ki değişim, bir okyanus ederdi eğer ertelenmeseydi söylenecekler.

Demek ki cesaret istiyor, kabullenmek zor geliyor,
biraz geç “elveda” demek gerekiyor bazen.

Öyleyse, Ankara!
Yağız oğlandan sana gider bu en samimi, en içten teşekkürler…

Şimdi hayatıma mekan olan yeni bir şehir var;
Ama merak etme, Yeditepeli Şehir ile memnuniyetimiz karşılıklı şimdiden!

1 Karalayan Var!:

mevudugaga dedi ki...

yedi tepe üzerine kurulmuş belkide ortak kaderimiz.Ankaraya veda etme zamanı benimde yaklaşıyor.
Sevinçli ama bir o kadar da üzgünüm galiba.Tüm çocukluğumu yaşadım ben bu şehirde.
Ve gerçekten çocuktum...
Gideceğim bir yanımı bu şehirde bırakarak.
Karşılıklı bir memnuniyet yaşarım bende yeditepe üzerinde inşallah.
Hoşgeldin (: